... SZKOŁA ZATRZYMAŁA SIĘ W SWOIM CODZIENNYM BIEGU ...
Dzień 1 kwietnia 2026 roku z pewnością zapisze się w historii naszej szkoły jako czas wyjątkowej zadumy, wzruszeń i budowania wspólnoty. Z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych cała społeczność szkolna wzięła udział w wieloczęściowym spotkaniu, które w piękny sposób splotło ze sobą lokalny patriotyzm, głęboką refleksję nad wiarą oraz radosne oczekiwanie na Zmartwychwstanie. Wydarzenie to składało się z czterech starannie zaplanowanych części, z których każda niosła ze sobą odrębne, lecz dopełniające się przesłanie.
Część I: Korzenie naszej tożsamości - Pamięć o Adamie Gantkowskim
Pierwszym punktem tego dnia była doniosła uroczystość na dziedzińcu szkoły. Wszyscy uczniowie i nauczyciele zgromadzili się, by wziąć udział w poświęceniu tablicy upamiętniającej kapitana Adama Gantkowskiego - gnieźnianina zamordowanego w Katyniu w 1944 roku. Tuż obok tablicy, jako żywy pomnik historii, posadzono dąb pamięci. Ma on przypominać kolejnym rocznikom uczniów o niezłomności i ofierze naszego rodaka. Uroczystość uświetnił swoją obecnością ksiądz proboszcz i asystent naszej szkoły z parafii bł. Michała Kozala. Skierował on do młodzieży poruszające słowa, apelując, by w dzisiejszym, często trudnym świecie, czerpali przykład z odwagi i heroizmu tych, którzy bez wahania oddali życie za ojczyznę.
Część II: Wstrząsające Misterium - „Jezus w Ogrodzie Oliwnym”
Druga odsłona spotkania przeniosła nas w zupełnie inny wymiar. W auli szkolnej uczniowie klas ósmych, pod wspaniałym kierownictwem artystycznym pani Agnieszki Maćkowiak, zaprezentowali spektakl zatytułowany „Jezus w Ogrodzie Oliwnym”. Było to przedstawienie, które swoją dojrzałością, ciężarem emocjonalnym i niesamowitą grą aktorską wręcz zaparło dech w piersiach całej widowni. Młodzi aktorzy mistrzowsko oddali dramatyzm nocy w Getsemani, opierając się na głębokich, mistycznych wizjach.
Sama scenografia budowała niezwykły nastrój z jednej strony widzieliśmy jasną tarczę księżyca nad Doliną Jozafata, z drugiej zaś posępny mrok ogrodu. Widzowie mogli śledzić Jezusa, który oddala się od śpiących ze znużenia i trwogi apostołów: Piotra, Jana i Jakuba. Byliśmy świadkami Jego niewyobrażalnego osamotnienia, gdy upadał na twarz, przyjmując na siebie niczym ofiara całopalna grzechy całego świata.
Najbardziej porażającym momentem spektaklu była scena pokusy. Z jaskini, wyłaniając się mrocznie zza pleców modlącego się na górze Jezusa, wyszedł szatan. Inscenizacja w przerażający sposób ukazała, jak zły duch podsuwa Zbawicielowi przed oczy całą ohydę ludzkich grzechów - przyszłe zdrady, herezje, świętokradztwa, a nawet potworne zaniedbania ludzi Kościoła wobec Najświętszego Sakramentu. Był to obraz przytłaczającego bezmiaru winy, pod którym pękało Serce Pana.
Gdy wydawało się, że mrok i rozpacz bezpowrotnie zwyciężą, nadeszła ostatnia, najmocniejsza scena, przynosząca prawdziwe katharsis. Odtwórcy ról w genialny sposób ukazali moment przezwyciężenia zła. Scena niespodziewanie rozbłysła światłem, a przed Chrystusem stanęli patriarchowie, Adam i Ewa, a tuż za nimi (ukazani przez uczniów poprzez obrazy i atrybuty) przyszli święci, męczennicy i wyznawcy. Poruszający spektakl nikogo nie pozostawił wobec otworzonych wydarzeń z życia Jezusa obojętnym.
Część III: Śladami Męki - Droga Krzyżowa
Zaraz po misterium, w atmosferze pełnej wyciszenia i zadumy, społeczność szkolna wyruszyła w plener. Wraz z katechetą i nauczycielami uczniowie odprawili Drogę Krzyżową, krocząc wokół boiska szkolnego. Przeniesienie tej modlitwy w przestrzeń codziennej nauki uświadomiło wszystkim, że prawdy wiary i tajemnica krzyża są stale obecne tu i teraz, w naszym zwykłym, szkolnym życiu.
Część IV: Bliskość i Tradycja - Spotkania w Klasach
Ostatnim akcentem tego niezwykłego dnia było przejście uczniów do swoich sal lekcyjnych. Tam, w mniejszym, znacznie bardziej kameralnym gronie, wychowawcy poprowadzili rozmowy o tradycjach świątecznych. Wspólne dzielenie się opowieściami o wielkanocnych zwyczajach domowych było idealnym, budującym wspólnotę zwieńczeniem dnia, łagodnie wprowadzającym wszystkich w pełen nadziei czas radosnego oczekiwania na Święta.
To był 1 kwietnia, w którym nasza szkoła zatrzymała się w swoim codziennym biegu. Pamięć o niezłomnym kapitanie Adamie Gantkowskim, poruszająca lekcja miłości płynąca z Ogrodu Oliwnego i ciepło klasowych spotkań stworzyły razem dzień, który na bardzo długo pozostanie w naszych sercach.
